Roszada krótka i roszada długa
Roszada krótka idzie w stronę wieży bliżej króla: biały król przechodzi z e1 na g1, a wieża z h1 na f1. Roszada długa idzie w stronę dalszej wieży: król z e1 na c1, wieża z a1 na d1. U czarnych jest tak samo na ósmym rzędzie. W zapisie partii roszadę krótką oznacza się O-O, a długą O-O-O.
Kiedy wolno zrobić roszadę? Pięć warunków
- Król nie ruszał się jeszcze w tej partii.
- Wieża, z którą robisz roszadę, też się jeszcze nie ruszała.
- Wszystkie pola między królem a tą wieżą są puste.
- Król nie jest w szachu w chwili roszady.
- Król nie przechodzi przez pole atakowane przez przeciwnika i nie staje na takim polu. Wieża może przejść przez pole atakowane.
Kiedy robić roszadę i którą wybrać?
Najczęściej w debiucie, po wyprowadzeniu skoczka i gońca z jednej strony. Roszada krótka wymaga przesunięcia tylko dwóch figur i zwykle daje bezpieczniejszego króla. Długa szybciej wprowadza wieżę na środkową linię, ale król stoi bliżej środka i trzeba go osłonić. Jeśli przeciwnik atakuje jedną stronę, rób roszadę na drugą.
Najczęstsze błędy przy roszadzie
- Ruch królem, a potem próba roszady: po pierwszym ruchu króla roszada przepada na całą partię.
- Roszada w chwili, gdy król jest w szachu: najpierw trzeba się z szachu wydostać.
- Zbyt późna roszada: król w środku staje się celem, zanim zdążysz go schować.
